Szkoła Podstawowa Specjalna funkcjonuje dla potrzeb dzieci upośledzonych w stopniu lekkim. Obecnie obowiązujący program nauczania wymienia dwa etapy w organizacji pracy tej szkoły. Są to:

W klasach początkowych realizuje się całościowe nauczanie metodą ośrodków pracy. Jest to polska metoda powstała w wyniku przekształcenia i adoptowania do naszych warunków metody Decroly’ego, której autorką jest Maria Grzegorzewska. Metoda polega na odpowiednim doborze i takim stosowaniu metod i technik nauczania, które umożliwiają dzieciom upośledzonym umysłowo poznanie, zrozumienie i przyswojenie określonego programem wiedzy, umiejętności i nawyków.
Stosowanie metody ośrodków pracy opiera się na następujących założeniach organizacyjnych:

Zajęcia przeprowadzane są często w naturalnych warunkach, co pozwala realizować założenia nauczania początkowego. Uzyskanie pozytywnych efektów stosowania metody ośrodków pracy wymaga od nauczyciela postępowania zgodnego z zasadami obowiązującymi w pedagogice specjalnej. Szczególne znaczenie mają tutaj:

Celem pracy szkoły w klasach I – III jest stopniowe zapoznawanie dziecka z jego otoczeniem. Przedmiotem, który wprowadza je w te zagadnienia jest środowisko społeczno – przyrodnicze. W czasie nauczania pozostałych przedmiotów dzieci poszerzają i pogłębiają zdobyte wiadomości. Podstawowym zadaniem jest nauczenie dzieci czytania, pisania, liczenia oraz poprawnego wysławiania się. Dzieci zapoznają się ze stosunkami ilościowymi zachodzącymi w najbliższym otoczeniu, uczą się posługiwania określonymi narzędziami pracy i wykonywania prostych czynności. Ponadto uczą się też współżycia i współdziałania w grupie, właściwego zachowania się w szkole i w domu, dbałości o porządek, o własne bezpieczeństwo i zdrowie. Na tym etapie wyrabia się szacunek do pracy, kształtuje zamiłowanie ekspresji plastycznej i muzycznej.

W klasach IV – VI przechodzi się do nauczania całościowego, nauczania przedmiotowego, przy czym stosuje się zasadę korelacji. W tym czasie doskonali się umiejętności czytania, pisania i liczenia, wyposaża uczniów w wiadomości o przyrodzie, życiu społecznym, o prawach i obowiązkach członka społeczności, o kulturze i dziejach kraju.

Do planu nauczania szkoły wprowadzana jest rewalidacja indywidualna. Stanowi ona integralną część dydaktyczno – wychowawczej działalności szkoły. Celem zajęć z zakresu rewalidacji indywidualnej jest wyrównywanie braków w zakresie intelektualnym i psychoruchowym dziecka, spowodowanych zaburzeniami somatycznymi, psychicznymi, bądź niesprzyjającymi warunkami rodzinnymi i środowiskowymi. Są to zajęcia wspierające proces dydaktyczny. W zakres ich wchodzą następujące formy pracy dydaktycznej:

Uczniowie upośledzeni umysłowo w stopniu umiarkowanym i znacznym uczą się w Zespołach Terapeutyczno Edukacyjnych w oparciu o zasady programowe i Indywidualne Programy Edukacyjno Terapeutyczne dla każdego dziecka. W wyniku oddziaływań dydaktyczno – wychowawczych uczniowie mogą osiągnąć taki poziom rozwoju umysłowego i psychicznego, który pozwoli im brać czynny udział w życiu rodziny, grupy społecznej oraz funkcjonować w warunkach zakładu pracy chronionej. Głównym celem pracy wychowawczo – dydaktycznej na tym etapie jest takie przygotowanie uczniów do życia, by w miarę własnych możliwości byli zaradni, umieli sterować własnym zachowaniem, mogli uczestniczyć w życiu społecznym, przestrzegać podstawowych norm społeczno – moralnych, potrafili wykonywać inne proste prace w zakładzie pracy chronionej, bądź w innej formie organizowanej, pod kierunkiem instruktorów, rodziców lub opiekunów.
W szczególności zadaniem szkoły jest:

Szkoła ta usprawnia niezaburzone funkcje, koryguje niesprawności rozwojowe w sferze intelektualnej i osobowościowej, kompensuje efekty psychiczne i fizyczne, ponadto zapewnia elementy wykształcenia ogólnego i podstawy przygotowania do pracy.
Te zadania szkoła realizuje poprzez działalność pedagogiczną o charakterze rewalidacyjnym, która obejmuje wychowanie umysłowe, społeczne, moralne, estetyczne, politechniczne i fizyczne. Działalność ta jest ściśle zintegrowana, służy realizacji podstawowego zadania, jakim jest rewalidacja uczniów na miarę ich indywidualnych możliwości.

W zakresie wychowania umysłowego, szkoła ta dąży do rozwoju procesów orientacyjno – poznawczych, intelektualnych i wychowawczych, które są niezbędne do opanowania podstawowych wiadomości i umiejętności. Szkoła rozwija również spostrzegawczość, pamięć, zdolność koncentracji uwagi i jej trwałość, zdolność myślenia przyczynowo – logicznego. Przekazuje podstawowy zasób wiadomości o otaczającym świecie, kształtuje umiejętność i nawyki niezbędne w życiu codziennym.
Szkoła uczy przestrzegania norm społeczno – moralnych, obowiązkowości, odpowiedzialności, kształtuje ucznia społecznie. Na płaszczyźnie wychowania politechnicznego szkoła uczy posługiwania się w życiu codziennym narzędziami, przyborami, zapoznaje z prostymi maszynami stosowanymi w życiu codziennym i pracy, przygotowuje do wykonywania pracy zawodowej.

W dziedzinie wychowania estetycznego szkoła wdraża do ładu i porządku, wyrabia poczucie estetyki, przyzwyczaja do dbałości o wygląd zewnętrzny i czystość osobistą, przygotowuje uczniów do właściwego korzystania z dóbr kulturalnych oraz uczy kulturalnego spędzania czasu wolnego.
W zakresie wychowania fizycznego szkoła dba o rozwój fizyczny i zdrowie uczniów, organizuje ćwiczenia korekcyjne i usprawniające uczniów. Szkoła życia realizuje zadania rewalidacyjne zgodnie z zadaniami pedagogiki specjalnej: organizowanie procesu nauczania i wychowania uczniów podczas zajęć lekcyjnych, pozalekcyjnych i pozaszkolnych, organizowanie środowiska wychowawczego, stałą współpracę z rodzicami, organizowanie opieki lekarskiej i psychologicznej w celach profilaktycznych, diagnostycznych i terapeutycznych. W szkole podstawowej specjalnej dla upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym i znacznym w Stemplewie nauczanie odbywa się na trzech poziomach:

Kryterium przydziału dziecka do danej klasy są: zasób umiejętności i wiadomości przewidzianych programem nauczania, ogólny poziom rozwoju intelektualnego, poziom zachowania przystosowawczego, poziom rozwoju fizycznego oraz w pewnym zakresie wiek życia dziecka.
Okres nauki na jednym poziomie nie musi się pokrywać z latami nauczania. Czas nauczania na danym poziomie może być skrócony lub przedłużony w zależności od możliwości dziecka.
Od 1 września 2000 roku młodzież z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym i znacznym może kontynuować naukę w Szkole Przysposobienia Zawodowego. W ciągu 3 lat poznaje tajniki zawodu – pracownik gospodarstwa domowego. Podopieczni uczą się opieki nad zwierzętami i roślinami, przygotowują proste potrawy, przetwory i wypieki . Dziewczęta szyją, haftują, prasują, a chłopcy w pracowni technicznej pracują w drewnie i metalu. Prawdziwe przygotowanie do dorosłego życia.